Documentaires die je volgens mij gezien moet hebben

onder constructie (bijgewerkt juni 2017)
Documentaires die gewoon goed zijn in mijn ogen. Ze doen niet allemaal iets met vorm, zoals in m’n speelfilmlijst…dus wat is dan een criterium om ze te noemen? Dat criterium is natuurlijk altijd een persoonlijke voorkeur, maar ze blijven mij gewoon soms jaren bij.

 

  1. 4 elements – Jiska Rickels (2006)

    Gebruik van natuurlijk geluid en muziek. geen voice-over maar beeldverhaal laten vertellen. Don’t tell them show them!

  2. Bowling for Colombine / Michael Moore (2002)

    Ook een documentairemaker die keurig gebruik maakt van de filmwetten van o.a. invisible cutting. Let bv. op het openen van de catalogus vol geweren in de openingsscène in de bank. Kijk goed

  3. Capturing the Friedmans – Andrew Jarecki (2003)

    Je vergeet het gewoon nooit meer

  4. The corporation – Mark Achbar, Jennifer Abbott (2003)

    Geweldige beeldrijm, verontrustend verhaal

  5. Darwins Nightmare – Hupert Sauper (2004)

    Darwins nachtmerrie lijkt in 1e instantie om de vis te gaan, maar…zijn wij mensen eigenlijk niet zijn grootste nachtmerrie? Wat een documentaire vermag. Wat is het leidende thema in elke scène?

  6. Encounters at the end of the world – Werner Herzog (2007)

    Alleen al om het shot van de eenzame pinguïn(waar iedereen op het IDFA na afloop over sprak)

  7. English Surgeon – Geoffrey Smith (2007)

    Goed verteld en bij tijd en wijle vreselijk om getuige te moeten zijn van een slecht-nieuws gesprek

  8. Etre et avoir – Nicolas Philibert (2002)

    Lijkt me duidelijk waarom ik deze toevoeg. Iedereen houdt van de meester en de kids. Maar let op: wat is waar? Een vraag die je je bij elke documentaire zou kunnen stellen. Zo zie je eerst de kinderen klooien met het kopieerapparaat. Minuten laten-  in de montage althans – staat daar de onderhoudsman het apparaat te repareren. Zo lijkt het. Of deed hij dit misschien al eerder maar is het in deze volgorde grappig?

  9. Les glaneurs et la glaneuze – Agnès Varda (2000)

    Heerlijk om weer te zien hoe je op hoge leeftijd nog zo speels en vrij kunt blijven. En niet bezig bent met wat je publiek daar van vindt

  10. Grey gardens – Albert Maysles, Muffie Meyer, Ellen Hovde, David Maysles (1975)

    Het lijkt zo makkelijk maar tjonge, wat is dit goed gedaan.

  11. Grizzly man – Werner Herzog (2005)

    Ik probeer al jaren tv-mensen te overtuigen van het gebruik van springers. Hier zitten natuurlijk talloze geweldige voorbeelden in . Denk alleen al aan de man die Tim en Amy elk voorjaar naar de beren bracht en elk najaar weer ophaalde. Totdat… En let op de extra op de DVD waar je Herzog op heldere wijze de muzikanten hoort uitleggen hoe hij graag de muziek ziet. De musici hebben de film dan nog niet gezien.

  12. The house is black – Forugh Farrokhzad (1963)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  13. Hearts of darkness: a Filmmaker’s Apocalypse – Fax Bahr, George Hickenlooper, Eleanor Coppola (1991)

    Dan denk je op je eigen set: ach, het kan altijd nog erger…

  14. In transit – Albert Maysles

    Hoe simpel het ook lijkt, doe het maar eens na…

  15. Human -Yann Arthus-Bertrand (2015)

    Hoe bombastisch het misschien soms is, toch pakt het me volledig in. Kennelijk hou ik ook van dit soort films

  16. The imposter- Bart Layton (2012)

    Geschetste scènes uit een interview worden nagespeeld door acteurs. En als bv. de geïnterviewde vertelt over een telefoongesprek en daaruit een zin citeert, zien we in de film een acteur dat telefoongesprek naspelen. En de acteur zegt synchroon die zin, maar dan hóren we de stem van de geïnterviewde. Werkt heel goed.

  17. An inconvenient truth – David Guggenheim (2006)

    Natuurlijk is en blijft het een powerpointfilm maar soms doet de vorm er minder toe, als de belangrijke boodschap maar overkomt, nietwaar?

  18. Inside job – Cahrles H. Ferguson (2010)

    Let op het gebruik van muziek. Hoe ze bv. de theatrale en grootste Lord-of-the Rings-achtige muziek onder de landschapsshots van IJsland (in het begin van de docu0 laten eindigen. En hoe goed dat verhalend werkt

  19. Langs de oevers van de Yangtze – Maaik Krijgsman (2015)

    Geweldig gemaakt als je het gaat fileren. Ze draaien o.a. heel mooi in scenes.

  20. Land of silence and darkness – Werner Herzog (1961)

    Let bv. op het schitterende gebruik van muziek aan het einde van de film bij de man en de boom. En dan vooral hoe de muziek inzet in die scene, zo zacht en teder en voorzichtig.

  21. Lessons of Darkness – Werner Herzog (1992)

    Het ‘interview’ met de moeder vergeet je nooit meer.

  22. Little Dieter needs to fly – Werner Herzog (1997)

    Herzog zegt dat hij geen documentaires maakt maar films. Dat klopt.Sommige lassen verraden zijn manier van werken, allesbehalve documentair dus. Kijk bv. naar het dichtslaan van de autodeur aan het begin van de film, een perfecte las in continuïteit die in een fictiefilm net zou misstaan. Maar hoe is die dan gemaakt?Ik vind het overigens helemaal niet erg. Het gaat om het vertellen van een verhaal en dat doe je zo goed mogelijk, met alle middelen die je hebt.

  23. Loose change – Dylan Avery (2005)

    Het zal toch niet waar zijn?

  24. Man on wire – James Marsh (2008)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  25. The man with the movie camera  – Dziga Vertov (1929)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  26. Nederland van boven – VPRO (2011)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  27. Nuit et Brouillard – Alais Resnais (1955)

    ik kon dit niet helemaal afzien …ik weet inmiddels wat die beelden doen in je geheugen…

  28. The Fog of War – Errol Morris (2003)

    Fascinerend gebruik van de Interrotron. Geen idee wat het  is? Kijken! Sowieso…

  29. The particle fever – Mark Levinson (2013)

    Hoe je van een onzichtbaar  iets – het Higgs deeltje – toch een zeer boeiende visuele documentaire kunt maken. Maar ja, er werkte ook wel een top-editor aan mee natuurlijk, meneer Murch himself.

  30. The power of art – BBC/Simon Schama (2012)

    Kijk alleen al naar het begin van de aflevering over Boromini. Hoe begin je spannend? Door niet alles weg te geven in de eerste minuut.

  31. De regels van Matthijs – Marc Schmidt (2012)

    Alleen al om het prachtige begin

  32. Requim for Detroit? – Julien Temple

    nog toevoegen: eigen commentaar

  33. Salesman – Harlotte Zwerin, Albert Maysles, David Maysles (1968)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  34. Sans soleil – Chris Marker (1930)

    Alleen al om het ongeëvenaarde begin in het zwart met die paar shots. Zo helder. En ik denk inderdaad dat dat eerste shot van ultiem geluk niet kan samengaan met wat dan ook

  35. Searching for sugar man – Malik Bendjelloul (2012)

    Hier kan eigenlijk niets staan in de angst iets te verklappen. Zelfs dit is al teveel misschien.

  36. Senna – Asif Kapadia (2010)

    De docu bestaat geheel en al uit archiefmateriaal. Krijg dat maar eens voor elkaar.

  37. Shoah – Claude Lanzmann (1985)

    Zoals ik ergens las:’There is only this petition: you must watch this film; you must live inside this film for as long as it takes; you must understand every single ounce of pain it recalls. And, in feeling, down to your most empirical bits, the power of filmmaking, you must leave this film forever changed.’

  38. A skin too few: the days of Nick Drake – Jeroen Berkvens (2000)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  39. The story of film – an oddysey – Mark Cousins (2011)

    Natuurlijk moet je even wennen aan zijn opmerkelijke stem maar dan heb je daarna 15 uur onvergetelijke filmfragmenten. En shots ‘ertussen’ die een functie hebben en niet enkel dienen om tekst kwijt te kunnen (zoals vaak bij tv het geval is. Daar worden zulke shots vaak aangeduid als ‘algemene beelden’ , een niet-bestaande term in mijn ogen in beeldgrammatica; zogenaamde ‘shots die er niet toen doen’. Onzin. Niet bestaand)

  40. Stranded! The Andes plane crash survivors – Gonzalo Arijon (2009)

    nog toevoegen

  41. The thin blue line – Errol Morris (1988)

    Let op de scène rond de vliegende milkshake

  42. Waltz with Bashir – Ari Folman (2008)

    Soms kun je met animatie meer laten zien dan in werkelijkheid.

  43. The war game – Peter Watkins (1967)

    nog toevoegen: eigen commentaar

  44. Waterlijken – Nelleke Koop (2014)

    Hoe je een prachtige documentaire kunt maken met voice-overs van de hoofdrolspelers die vervolgens nooit als talking heads in beeld komen. Verfrissend boven al die talking head films.

  45. Wonders of the universe – BBC Chris Holt (2011)

    zie bijvoorbeeld seizoen 1 aflevering 2 waarin mij ineens compleet duidelijk werd waarom er zoveel bouwstenen zijn en hoe ze ontstonden. Ook hebben ze een fascinerende manier gevonden (het oude gebouw) om het te verduidelijken, nietwaar?

  46. filmtitel – regisseur

    etc etc

Share